شمارهٔ ۱۸۹ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق و دلتنگی عمیق شاعر است. او می‌گوید که زیبایی محبوبش چنان تأثیری دارد که یک نگاه از او می‌تواند زندگی را به تغییر آورد. شاعر اشاره به غم و حسرت یوسف در عشقش دارد و بیان می‌کند که دلش به خاطر این عشق خونین است و اشک‌هایش به دردش کمک می‌کنند. جدایی از محبوبش برای او رنجی هولناک است و نفس کشیدن در غیاب او به مانند فریاد آهی عمیق است. در پایان، شاعر از روزگار می‌خواهد که بر او سخت نگذرد و دلتنگی‌اش را بیشتر نکند. در کل، این شعر تجلی احساسات شدید و زخم‌های ناشی از عشق و دوری است.