شمارهٔ ۱۹۰ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
با لبت عمر ابد عیش نهانی می‌کند
خوب‌رویی با جمالت کامرانی می‌کند
حسن چون آتش فروزد، برق بر دل می‌زند
عشق چون سودا کند سودای جانی می‌کند
حیرتی دارم که جان جزوی‌ست از اجزای عشق
بی‌محبت، بوالهوس چون زندگانی می‌کند؟
مهر می‌گویند کز یک سو نمی‌باشد، چرا
دل به این نامهربانان مهربانی می‌کند؟
با سبک‌روحان راه عشق باشد همسفر
سایه جان بر تن قدسی گرانی می‌کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر از لذت‌ها و شادی‌های ناشی از عشق و زیبایی سخن می‌گوید و به تضادهای زندگی و احساسات اشاره می‌کند. او به این نکته اشاره دارد که عشق و محبت باعث حیرت انسان می‌شود و با وجود نامهربانی‌های برخی، دل انسان همچنان محبت می‌ورزد. در نهایت، شاعر به نقش روح و عشق در زندگی اشاره کرده و آن را همسفر روح انسانی می‌داند.