شمارهٔ ۱۹۵ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
کسی کو عشق‌بازی پیشه دارد
کی از رسوا‌شدن اندیشه دارد
دل ریشی که خون از وی نجوشد
چو سنگی دان که زخم تیشه دارد
مکش از سینه ریشم که تیرت
بود نخلی که در جان ریشه دارد
دل قدسی نمی‌ترسد ز شادی
که شیری چون غمت در بیشه دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و دل‌های شکسته اشاره دارد. شاعر می‌گوید کسی که عشق را در زندگی خود می‌گذراند، نباید از رسوایی و اندوه بترسد. او به دل‌هایی که زخم خورده‌اند و از آن‌ها خون نمی‌جوشد، مثل سنگ‌های سخت، اشاره می‌کند. همچنین بیان می‌کند که دل‌های شریف و مقدس از شادی نمی‌ترسند، حتی اگر غم و درد همواره در زندگی‌شان وجود داشته باشد، زیرا همانند شیری وحشی در دل جنگل پنهان است.