شمارهٔ ۳۳۸ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ما شکست دل خود را ز خدا خواسته‌ایم
وز خدا فرصت دشمن به دعا خواسته‌ایم
همه جویند می عشرت و ما زهر ملال
دردسر نیست درین باده که ما خواسته‌ایم
تا برآرند شهان ناله ز ناکامی خویش
خویش را بر سر کوی تو گدا خواسته‌ایم
بر سر کوی تو هر بی سر و پا محرم نیست
ما غلط کرده، غبارش ز صبا خواسته‌ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که از خداوند خواسته‌اند که دل‌شکستگی‌شان را به آنان عطا کند و برای دشمنان خود دعا کنند. او اشاره می‌کند که علیرغم جستجوی دیگران برای خوشبختی، آنان از غم و مصیبت رنج می‌برند و این دردسر را برگزیده‌اند. همچنین، با اشاره به ناله‌های پادشاهان از ناکامی‌هایشان، می‌گوید که خود را در راه عشق به تو مجنونانه فقیر و گدا می‌دانند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که هر کسی در کوی عشق تو در دسترسی نیست و آنان به اشتباه غبار کوی تو را از نسیم صبح خواسته‌اند.