شمارهٔ ۵۷ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
منشور خدمت تو رقم شد به نام ما
افکند سایه مرغ سعادت به بام ما
خوش بر مراد هر دو جهان دست یافتیم
کامش برآید آنکه برآورد کام ما
منت‌پذیر شمع چو پروانه نیستیم
از مهر تو به صبح بدل گشته شام ما
خالی مباد از می توفیق ساغرش
پر کرد آنکه از می امید جام ما
باشد تمام نعت نسبی و ثنای آل
مدح کسی دگر نبود در کلام ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان شادی و خرسندی از نعمت‌های الهی و موفقیت‌ها می‌پردازد. شاعر به منشور خدمت و سایه خوشبختی که بر سرش افتاده اشاره می‌کند و از محقق شدن آرزوهایش در دو دنیا سخن می‌گوید. او همچنین به عشق خود و عدم نیاز به جلب توجه به خاطر آن اشاره می‌کند و می‌گوید که از می عشق الهی سیراب است. در پایان نیز تاکید می‌کند که تنها مدح و ستایش از خداوند را در کلامش می‌پذیرد.