شمارهٔ ۷۷ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عمق و پیچیدگی عشق است. شاعر عشق را همانند شعله ای توصیف می‌کند که تنها به سوختن و درد و رنج منجر می‌شود. عاشقان در دنیای عشق، از سلامت و آرامش بی‌بهره‌اند و در عوض، همواره در جستجوی وصال محبوب هستند. شاعر آرزو می‌کند که ای کاش یک بار معشوق به سراغ عاشق بیاید. او به بررسی مفهوم عشق می‌پردازد و می‌گوید که عاشقان در روز قیامت از عشق خود سوال نمی‌شوند. در نهایت، از وضعیت عاشقان و دشواری‌های عشق می‌گوید و بیان می‌کند که کفر و دین دیگر اهمیت ندارند و تنها عشق است که اهمیت دارد. این شعر ابهام‌ها و دردهای ناشی از عشق را به زیبایی به تصویر می‌کشد.