شمارهٔ ۷۸ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمایز و تداوم عشق و شیدایی اشاره دارد. شاعر از دل و گوش لیلی سخن می‌گوید که به صدای جرس گوش می‌دهد و در پی جست‌وجوی مجنون و حال اوست. غنچه‌ای که توسط باد به بیرون برده می‌شود و بلبل در قفس، نشانه‌های عشق و بی‌تابی را نمایش می‌دهند. بلبل از عشق دیوانه‌وارش، با گل که به خون نشسته است، سخن می‌گوید. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که عمرش را در خدمت یار صرف کرده، ولی یار هنوز از حال او از دیگران می‌پرسد. در نهایت، دل مشتاق و حال صبوری که به آن لاف زده می‌شود، افشا می‌کند که عشق همچنان شعله‌ور و زنده است.