شمارهٔ ۲۹ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
سنگ در کارست تا دیوانه پیدا می‌شود
هرکجا شمعی‌ست صد پروانه پیدا می‌شود
نیست تاب جلوه آن سروقد، قدسی مرا
می‌روم از هوش چون مستانه پیدا می‌شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به جستجوی زیبایی و عشق پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که در مکان‌های ویژه و پرنشاط، مانند کارست (منطقه‌ای سنگی و طبیعی) و یا جایی که شمعی روشن است، هرجا که امید و نور وجود دارد، جذابیت و عشق (پروانه‌ها) پیدا می‌شود. همچنین، شاعر از ناتوانی خود در برابر زیبایی معشوق می‌گوید و اینکه این زیبایی او را به حالت مستی و بی‌خودی می‌کشاند.