شمارهٔ ۳۶ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شاعرانه به حالت عاطفی و شکننده‌ی فرد اشاره دارد که در برابر شدت احساسات و غم، به مانند شعله‌ی شمع از بین می‌رود. اشک‌ها و دردها به شدت احساسات او چنگ می‌زنند و او را به سمت زمین می‌کشند.