شمارهٔ ۳۵ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
مباش در پی مردم چو چشم عیب‌اندیش
چو کرم پیله فرو بر سری به خانه خویش
ز ننگ دیدن تو دست می‌زند بر سر
ترا خیال، که تسلیم می‌کند درویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به این معناست که نباید در پی عیب‌جویی از مردم باشی؛ چون مانند یک کرم که در پیله فرو رفته و به خانه خود پناه برده است، بهتر است خود را از تماشا و قضاوت‌های منفی دور کنی. در واقع، نگرانی از قضاوت دیگران می‌تواند به نوعی ننگ و شرمساری تبدیل شود و باید از این فکر رهایی یافت.