شمارهٔ ۴۱ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
عشق کو تا ز ره کعبه ره دل گیرم
چون برهمن به در پتکده منزل گیرم
همچو گردم ز پی قافله افتاد خیزان
کو نسیمی که روم دامن محمل گیرم
موجم و در نظرم ساحل و گرداب یکی‌ست
نیستم خس که ز دریا ره ساحل گیرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات درباره عشق و تلاش برای پیداکردن معشوق سخن می‌گوید. او می‌خواهد از راه کعبه به دل محبوب برسد و در جستجوی او همچون برهمن در خانه‌ای پناه بگیرد. شاعر خود را مانند موجی می‌بیند که در دریا به دنبال ساحل است، اما احساس می‌کند که ساحل و گرداب یکی شده و نمی‌تواند به سر منزل برسد. در کل، این اشعار به عمق آرزوی عشق و دشواری‌های آن اشاره دارند.