شمارهٔ ۴۲ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مطالع و متفرقات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جز دود محبت که بود نور چراغم
آموخته بوی دگر نیست دماغم
بی ساغر اندوه، دلم تازه نگردد
تا خون نشود، وا نشود غنچه باغم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به عشق و محبت اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها نور چراغ او، محبت است. او همچنین بیان می‌کند که بدون غم و اندوه نمی‌تواند دلش شاد و سرزنده باشد و تا زمانی که درد و رنجی وجود نداشته باشد، غنچه‌های دلش شکفته نخواهد شد.