شمارهٔ ۱۱۸ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این مفهوم هستند که از آغاز، خداوند به دنبال غنا و کمال بوده است، در حالی که درویش به دنبال فنا و رهایی از خود است. هر فرد به دنبال خواسته‌های خود از خداوند است، اما شاعر خود را در طلب آنچه خدا خواسته قرار می‌دهد. به عبارتی، او خواسته‌های شخصی را رها کرده و به دنبال اراده الهی می‌رود.