شمارهٔ ۱۱۹ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که با محبت و عشق، هر موجودی چون آینه‌ای زنده و روشن می‌شود. اشعار به شکلی نمادین توصیف می‌کند که هر چیز زیبا و دلنشین، همچون یک آینه، بازتابی از عشق و فیض الهی است. در واقع، دل‌هایی که به نور عشق آشنا می‌شوند، مانند آهنی که بر اثر گرما درخشان می‌شود، روشن و درخشان می‌گردند.