شمارهٔ ۲۷۲ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بی‌دردی و بی‌غمی به هم پیوستند
تا سلسله اشک مرا بگسستند
خون بود میان دل و چشمم عمری
مردم به میان آمده خون را بستند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بی‌دردی و بی‌غم بودن اشاره می‌کند و می‌گوید که این احساسات باعث شده‌اند که اشک‌های او قطع شوند. او به ارتباط عمیق میان دل و چشمانش اشاره می‌کند و می‌گوید که خونِ رنج و دردش، سال‌ها در دلش بوده، اما اکنون دیگران میان او و این خون قرار گرفته‌اند و آن را متوقف کرده‌اند.