شمارهٔ ۳۹۴ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از بس که بود چشم خزف بر گوهر
تنگ آمده عرصه صدف بر گوهر
از آفت چند قطره دریا دزد
چسبیده صدف به هر دو کف بر گوهر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و ارزشمند بودن گوهر (مروارید) اشاره می‌کند. او می‌گوید که به دلیل زیبایی و درخشش گوهر، صدف (محل نگهداری گوهر) تنگ و محدود شده است. همچنین، اشاره‌ای به این دارد که چند قطره آب دریا به مانند دزد، بر روی گوهر نشسته‌اند و صدف به هر دو طرف گوهر چسبیده است. در واقع، شاعر به تضاد زیبایی و محدودیت‌ها در دنیای طبیعی اشاره می‌کند.