شمارهٔ ۴۵۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی به جریان زندگی و باروری اشاره دارد. در واقع، می‌گوید که آسیا هیچگاه درنگ نکرده و هر نعمت و فیضی که از بخشش خداوند به دست می‌آید، سبب رشد و شکوفایی می‌شود. هر دانه‌ای که از این فیض بهره‌مند می‌شود یا در خاک ریشه می‌دواند یا بر سنگی نرم می‌نشیند و به زندگی ادامه می‌دهد.