شمارهٔ ۴۵۸ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چنندان که زند طعنه طعنش بر دل
از باطن درویش بود خواجه بحل
هرچند که تیغ، خون به خاک آمیزد
آلوده نگردد آب اصلیش به گل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت بیانگر این است که حتی اگر کسی با طعنه‌ها و زخم‌زبان‌ها به دل دیگران آسیب بزند، در واقع درون او همان درویشی است که در دلش پاکی و سادگی می‌جوشد. به عبارتی دیگر، هرچند که ممکن است شخصی در ظاهر کارهای بدی انجام دهد یا به دیگران آسیب برساند، اما ذات او همچنان پاک و بی‌آلایش باقی می‌ماند. این غزل، نمادی از تضاد بین ظاهر و باطن است.