نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ - زلال رحمت حق عبدالقادر گیلانی

عبدالقادر گیلانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

گنه کردی بگو کردیم ای دوست

که بعد از کار بد این توبه نیکوست

گنه کردن اگرچه خوی توگشت

ولی عفو گناهت هم مرا خوست

توشب بر خاک ، رو می مال ،می نال

که آن نالیدنت داریم ما دوست

نفس های گنه کاران تائب

مرا خوشبوی تراز مُشک خوشبوست

چوفضل ماست پشتیبانت ای پیر

چه غم داری اگر پشت تو دو توست

کسی کز وی بتر نبود به عالم

مرا لاتقنطوا در باره اوست

به نعمت های جنت پروری مغز

ترا بر استخوان گر خشک شد پوست

چو رحمن بر تو نیکو هست ،غم نیست

اگر شیطان بد است و با تو بد خوست

نمیرد ماهی دل محیی هرگز

زلال رحمت حق تا در این جوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره توبه و بخشش است. شاعر از دوست می‌خواهد که به خاطر گناهانی که کرده، توبه کند چون توبه کار نیکوست. اگرچه گناه بخشی از وجود انسان شده، اما عفو و بخشش نیز در ذات خداوند وجود دارد. او به یقین می‌گوید که ناله‌های گنهکاران برای خداوند خوشبوتر از مشک است. هرچند انسان‌ها خطا می‌کنند، خداوند همچنان بخشنده و رحیم است. شاعر به این نکته اشاره دارد که اگر در زندگی مشکلات و گناهان وجود دارد، نباید ناامید شد، زیرا رحمت خداوند همیشه در دسترس است و او از بندگانش می‌گیرد.