شمارهٔ ۱۰۲ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به شخصیت شیخ اشاره می‌کند که در روز به بحث و تدریس علم مشغول است و در شب به ذکر و دعا و ناله می‌پردازد. شیخ از مشکلات و رنج‌های مردم، به‌خصوص یتیمان، سخن می‌گوید و بر وجود مالی که حق ایتام است تأکید دارد. همچنین به کینه‌هایی که از سال‌های گذشته باقی مانده، و به رفتار شیخ با شراب دو ساله اشاره می‌کند. در نهایت، اشاره به کینه‌ای که ناشی از گذشته بوده و به رویدادهایی که با آن گره خورده است، وجود دارد.