شمارهٔ ۱۲۰ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
کاووس کیانی که کی‌اش نام نهادند
کی بود؟ کجا بود؟ کی‌اش نام نهادند؟
خاکی‌ست که رنگین شده از خون ضعیفان
این ملک که بغداد و ری‌اش نام نهادند
با خاک عجین آمد و از تاک عیان شد
خون دل شاهان که می‌اش نام نهادند
صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوب
تا شد تهی از خویش و نی‌اش نام نهادند
دل‌گرمی و دم‌سردی ما بود که گاهی
خرداد مه و گاه دی‌اش نام نهادند
آیین طریق از نفس پیر مغان یافت
آن خضر که فرخنده‌پی‌اش نام نهادند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره کاووس کیانی و اسرار و ویژگی‌های اوست. در این شعر، به ویژگی‌های این شخصیت تاریخی اشاره می‌شود که از خاکی برخاسته و خون ضعیفان را نمایان می‌کند. همچنین به احساسات و مشکلاتی که در تاریخ بر او گذشته نیز پرداخته می‌شود. او به عنوان کسی که نامش را به دلیل وقایع و ویژگی‌هایش بر سر زبان‌ها افتاده توصیف می‌شود. در نهایت، شعر به انتقال آیین و دانش از نسل‌های گذشته، به ویژه از نسلی قدیمی‌تر و حکیمانه اشاره می‌کند.