شمارهٔ ۱۴ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شیخنا تا کی گرانتر میکنی عمامه را
تا کنی هنگام دعوت گرمتر هنگامه را
رشته تحت الحنک بر چین که وقت صید نیست
در ره خاصان منه ای شیخ دام عامه را
صید عنقا می نشاید کرد با بال مگس
دانش آموزی نیارد مکتبی علامه را
افکنی در پیش و پس تا کی بصید خرمگس
ان کبیر الهامه را وان قصیر القامه را
تامی آلوده نگردد دامنت، چون بگذری
در خرابات مغان ای شیخ برچین جامه را
میکنی تفسیر قرآن با همه زرق و نفاق
تا بکی زحمت دهی این آسمانی نامه را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر انتقادی به وضعیت برخی روحانیون و شیخهاست که به آنها اشاره میشود که به جای دعوت به حقیقت و معنویت، به دنبال جلب توجه و قدرت هستند. شاعر از شیخ میپرسد که چرا عمامه را گرانتر میکند و در زمان دعوت، هیچ گونه صمیمیتی ندارد. همچنین به عدم توجه به واقعیتها و تفسیرهای نادرست قرآن اشاره میکند. در نهایت، شاعر به این نتیجه میرسد که این شیخها در تلاش برای به دام انداختن دیگران هستند، اما خودشان از آلودگی و خطا دور نمیمانند.