شمارهٔ ۱۶ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای برده دل ما و سپرده دل خود را
آتش زده با خرمن ما حاصل خود را
تو دین و دل خویش سپرده بحریفان
ما یاوه سپرده بتو دین و دل خود را
ای مرغ دلت بسمل ترکان کماندار
مسپار بدست دگران بسمل خود را
ما داد تو زان ترک جفا جوی بخواهیم
گر باز نمائی تو بما قاتل خود را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی عشق و وابستگی شدید به معشوق است. شاعر از احساسات عمیق خود می‌گوید و به معشوق توصیه می‌کند که دل و دین خود را به دیگران نسپرد و در خطر نیفتد. او به معشوق نگران از ناراحتی‌های ناشی از عشق و بی وفایی می‌گوید و از او می‌خواهد که به روابط خودش توجه کند و به او اجازه دهد که دوباره عشق و محبت را تجربه کند. در کل، این شعر بیانگر حسرت و نگرانی در ارتباط با عشق و وفاداری است.