شمارهٔ ۱۵۳ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
صبح است و صبوح است بیائید بیائید
وجد است و فتوح است بیائید بیائید
غرقه شدگانیم در اندیشه و اندوه
می کشتی نوح است بیائید بیائید
ز اندیشه و انده نکشد روح بجز رنج
می راحت روح است بیائید بیائید
از توبه دگر بار همه توبه نمودیم
این توبه نصوح است بیائید بیائید
از دور افق روشنی صبح نخستین
قد کاد یلوح است بیائید بیائید
از باد صبا بوی گل و نکهت سوسن
قد کاد یفوح است بیائید بیائید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با دعوت از مردم به تجمع و همبستگی، صبح و سرور را به تصویر می‌کشد. او اشاره می‌کند که در دل ما غم و اندوه وجود دارد و تنها راه رهایی از این حالت، پیوستن به یکدیگر است. او از توبه و بازگشت به خویشتن یاد می‌کند و به نور و روشنی صبحی جدید اشاره دارد که به سمت ما می‌آید. همچنین بوی گل و عطر طبیعت فرصتی برای شادابی و زندگی دوباره را نوید می‌دهد. در نهایت، شاعر با تکرار دعوت به همبستگی، حالتی از امید و تازگی را ایجاد می‌کند.