شمارهٔ ۱۷۰ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی تفاوت‌های بین حالات و وصف‌های مختلف مومنان و عارفان می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که در مجالس مختلف، افراد به بیان اسرار و حقایق می‌پردازند: گاهی با زبان شعر و می‌گو، و گاهی با حالاتی دیگر. او تعجب می‌کند که این راز عمیق همچنان در دل باقی مانده و با وجود اینکه در محافل مختلف بارها مطرح شده، باز هم به خوبی بر زبان نمی‌آید. در نهایت، شاعر به پیچیدگی احساسات و درونیات انسان‌ها و ناتوانی در بیان واقعیات درونی اشاره دارد.