نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۱ میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

نیمه از خاک و نیمه از افلاک

نیمه از دیو و نیمه از املاک

نیمه از تلخ و نیمه از شیرین

نیمه از زهر و نیمه از تریاک

نیمی از خلق و نیمه ای از امر

نیمی از پاک و نیمی از ناپاک

صورتی مختصر نهفته در او

از سمک هر چه هست تا بسماک

شکل و صورت بهر نظر ظاهر

روح و معنی فزونتر از ادراک

تا کی آدم بکشت و شیطان نیز

بهره ای داشت ز او، منم آن تاک

خاکی ایزد سرشت و کرد در او

هر دو عالم عجین، منم آن خاک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت ها از یک شعر به بررسی دوگانگی‌های وجود انسان و تاثیرات مختلف بر روح و جسم او می‌پردازد. شاعر به تضادهایی که در وجود انسان هست اشاره می‌کند؛ مانند ترکیب زمین و آسمان، خوب و بد، تلخ و شیرین، و روح و جسم. همچنین به این نکته اشاره دارد که انسان‌ها همواره در حال کشمکش بین این دو قطب متضاد هستند و در نهایت به خدا و سرشت انسانی خود اشاره می‌کند که از خاک آفریده شده‌اند. شعر به معنای عمیق‌تر وجود و تلاش انسان برای یافتن هویت خودش می‌پردازد.