شمارهٔ ۲۱۱ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
نیمه از خاک و نیمه از افلاک
نیمه از دیو و نیمه از املاک
نیمه از تلخ و نیمه از شیرین
نیمه از زهر و نیمه از تریاک
نیمی از خلق و نیمه ای از امر
نیمی از پاک و نیمی از ناپاک
صورتی مختصر نهفته در او
از سمک هر چه هست تا بسماک
شکل و صورت بهر نظر ظاهر
روح و معنی فزونتر از ادراک
تا کی آدم بکشت و شیطان نیز
بهره ای داشت ز او، منم آن تاک
خاکی ایزد سرشت و کرد در او
هر دو عالم عجین، منم آن خاک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت ها از یک شعر به بررسی دوگانگیهای وجود انسان و تاثیرات مختلف بر روح و جسم او میپردازد. شاعر به تضادهایی که در وجود انسان هست اشاره میکند؛ مانند ترکیب زمین و آسمان، خوب و بد، تلخ و شیرین، و روح و جسم. همچنین به این نکته اشاره دارد که انسانها همواره در حال کشمکش بین این دو قطب متضاد هستند و در نهایت به خدا و سرشت انسانی خود اشاره میکند که از خاک آفریده شدهاند. شعر به معنای عمیقتر وجود و تلاش انسان برای یافتن هویت خودش میپردازد.