شمارهٔ ۲۴ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به یک خواجه (مرد ثروتمند) می‌گوید که نمی‌داند چرا به او و ارزش‌اش توجه نمی‌شود. او اشاره می‌کند که به جای درک ارزش واقعی چیزها، خواجه به ظواهر و قضاوت‌های سطحی گرایش پیدا کرده است.گفت و گوی شاعر با خواجه نشان‌دهنده‌ی این است که هر شروعی دارای پایانی است و از او می‌خواهد تا عواقب کارها و مسیرش را در نظر بگیرد.