شمارهٔ ۲۴۷ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ما قدح جز زکف شاهد صادق نزنیم
باده در بزم حریفان منافق نزنیم
جوهر صدق و وفاق است می ناب، سزاست
که بجز در نظر یار موافق نزنیم
نز پی شهوت نفسانی و تغییر حواس
جز پی کشف مقامات و حقایق نزنیم
جز بدین جرعه می قطع علائق نشود
تا ننوشیم دم از قطع علائق نزنیم
ما که چشم کرم از حضرت خالق داریم
شرک باشد اگر از بیم خلایق نزنیم
نقد وقت است مرا عشق و چو افتاد بدست
بغنیمت، زنخ از سابق و لاحق نزنیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به بیان اهمیت صداقت و ارتباط واقعی با محبوب می‌پردازد. او می‌گوید که ما تنها از معشوق واقعی پیروی می‌کنیم و نباید در محافل نفاق و ریا شرکت کنیم. او همچنین اشاره می‌کند که نوشیدن باده باید تنها برای کشف حقایق و معانی عمیق باشد و نه به خاطر هوس‌های نفسانی. شاعر بر این باور است که تا زمانی که از علایق دنیوی رها نشویم، نمی‌توانیم به حقیقت برسیم. در نهایت، او بر اهمیت عشق و ارزش آن در زندگی تأکید می‌کند و از خطر شرک به خاطر نگرانی از دیگران پرهیز می‌کند.