شمارهٔ ۲۶۶ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از لذت‌های زندگی و نوشیدن شراب صحبت می‌کند. او صراحی (شیشه شراب) و باده‌ای ناب دارد که باعث خوشحالی‌اش می‌شود. در مقابل زاهدان و کسانی که به زندگی زاهدانه و بی‌حالی اعتقاد دارند، او از شیرینی زندگی و به دوری از غم و اندیشه‌های سخت لذت می‌برد. او به جای تفکر در مورد غم‌ها، ترجیح می‌دهد با بی‌هوشی ناشی از شراب، از عقل و آگاهی فاصله بگیرد.