شمارهٔ ۲۸۶ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
برخیز که گرد دل درویش برآئیم
در چاره اندوه و غم خویش برآئیم
اندیشه و تشویش ز جا برده دل ما
یکباره ز اندیشه و تشویش بر آئیم
باشیم گرفتار کم و بیش جهان چند
برخیز که از فکر کم و بیش برآئیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به درویش می‌گوید که باید برخیزد و از اندوه و غم خود رهایی یابد. او تصریح می‌کند که دل ما از دغدغه‌ها و افکار منفی پر شده و زمان آن رسیده است که این اندیشه‌ها را کنار بگذاریم. با وجود مشکلات و محدودیت‌های جهان، باید از فکر در مورد کمبودها آزاد شویم و بر خویش غلبه کنیم.