نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۷ میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

خیز که تا بر در دل ره کنیم

ره بسوی محفل الله کنیم

خدمت میخانه سحرگاه و شام

روز و شب اندر گه و بیگه کنیم

خاک در پیر خرابات را

داروی برابر ص وامکه کنیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعوت به نزدیکی به خدا و زندگی در عبودیت و بندگی او اشاره دارد. شاعر از خوانندگان می‌خواهد که به سمت محفل الهی حرکت کنند و در خدمت میخانه، در سحر و شام، روز و شب به عبادت و بندگی بپردازند. همچنین، او به خاک در پیر خرابات که نماد تواضع و بندگی است اشاره می‌کند و آن را دارویی برای مشکلات و رنج‌ها می‌داند.