شمارهٔ ۲۹۹ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
خدای جهان در جهان جهان
نهاده بسی رازهای نهان
نیابد بدان رازها آگهی
مگر راز دانان کار آگهان
همه دین پژوه و بتن لاغران
همه راد مرد و بجان فربهان
بگفتار شیرین بکردار نغز
بصورت گدایان بمعنی شهان
برو بومشان دانش آباد چرخ
نه از کشور ری نه از اسپهان
ستاده همه روزه بر شاهراه
که ره برگشایند زی گمرهان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به رازهای پنهانی اشاره دارد که خداوند در جهان قرار داده و تنها عالمان و دانایان می‌توانند به این رازها دست پیدا کنند. در آن، به پژوهشگران، مردان درستکار و فربهانی که در زندگی اخلاقی و معنوی درست عمل می‌کنند، اشاره شده است. همچنین به اهمیت دانش و آگاهی در زندگی اشاره دارد و تأکید می‌کند که این دانش باید از مسیرهای درست به دست آید و در جستجوی حقایق باید جدی بود. در نهایت، شاعر از همه دعوت می‌کند تا در جستجوی علم و حقیقت در جامعه‌ای که پر از چالش‌هاست، کوشا باشند.