شمارهٔ ۳۰۳ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها از احساس اسیر بودن در ظلمت و ترس صحبت می‌کند. او به خداوند کمک می‌طلبد تا از این وضعیت رهایی یابد. شب است و دنیا در تاریکی غرق شده، مردم در وحشت و ترس زندگی می‌کنند. در این شرایط، شاعر به قدرت و عظمت خطرات اشاره می‌کند، از جمله وجود شیرها و مارها که هر کدام می‌توانند خطرناک باشند و نمی‌توان آن‌ها را به آسانی کنترل کرد. عمومیّت ترس و ناامیدی در این اشعار به وضوح حس می‌شود.