شمارهٔ ۳۱۵ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به ستایش باده و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها می‌پردازد. او از زهد و پرهیزکاری زاهدان یاد می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه باده می‌تواند زندگی را رنگین و شاداب کند. باده به عنوان منبعی از شادی و خوشی، به خصوص در شب‌های مستی و بیداری‌های شگفت‌انگیز معرفی می‌شود. شاعر به زیبایی‌های حالاتی که باده ایجاد می‌کند اشاره کرده و نشان می‌دهد که حتی دانشمندان و عاقلان نیز گاهی تحت تأثیر باده قرار می‌گیرند. او در نهایت به یادآوری می‌پردازد که چقدر زندگی با لذت نوشیدن باده می‌تواند شیرین باشد.