شمارهٔ ۳۱۹ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این متن به تفاوت میان ظاهر و باطن اشاره می‌کند. او نامناسب بودن خود را نسبت به مقام و ثروت بیان می‌کند و می‌گوید که تاج فقر و قناعت برای او ارزشمندتر از مقام و قدرت است. او به درگاه پادشاه توجهی ندارد و به نعمت و ثروت دیگران چشم ندوزد، چرا که از سوی خدا بی نیاز شده و دلش آسوده است. در نهایت، او بر این باور است که خوشبختی واقعی در قناعت و رضایت از زندگی است.