شمارهٔ ۳۲۶ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه‌ی محبوبی اشاره می‌کند که در کوچه‌ای زندگی می‌کند و این محبوب هر روز و شب در پی اوست. شاعر آرزو می‌کند که وقت این بنده خوش و دلکش باشد و از زندگی شاداب و خوشبختی که برای او فراهم شده، لذت ببرد. همچنین از زیبایی‌های طبیعی مانند ماه و خورشید هم صحبت می‌شود و تأکید می‌شود که این بنده باید بر زیبایی‌ها و شگفتی‌های زندگی خود آگاه باشد.