شمارهٔ ۳۳۶ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوق می‌پرسد که چرا تمایلی به آزار او ندارد و آیا با او در دوستی نیست. او به زیبایی و هنر معشوق در عشق‌ورزی اشاره می‌کند، اما از نبود احساس دلداری در او گله‌مند است. شاعر بیان می‌کند که قلبش به خاطر بی‌مهری معشوق ویران شده و از او می‌خواهد که حداقل امروز از زیبایی‌های ساده لذت ببرد، چرا که در بازار عشق موفقیتی ندارد. همچنین، شاعر به بی‌توجهی معشوق به حال و روز عاشق اشاره می‌کند و در نهایت از او می‌پرسد که چرا میل به پرستاری و توجه به عاشق ندارد، در حالی که چشمانش باعث بیمار شدن دل او شده است.