شمارهٔ ۳۳۷ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
اگر یک جرعه می در شیشه داری
نشاید کز جهان اندیشه داری
بکش دیو خرد راهم بزنجیر
تو کز باده پری در شیشه داری
درخت عقل را از ریشه بر کن
تو کاندر کف ز شیشه، تیشه داری
بهشیاری عالم غم نیرزد
همان بهتر که مستی پیشه داری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مضمون نوشیدن شراب و رهایی از اندیشههای سنگین و غمانگیز اشاره دارد. شاعر میگوید اگر یک جرعه شراب در دست داری، نباید به افکار و نگرانیهای دنیا فکر کنی. او به شخص توصیه میکند که عقل و خرد را کنار بگذارد و به خوشی و مستی بپردازد، چرا که هوشیاری و غم ارزش چندانی ندارد و بهتر است زندگی را با لذت و شادی سپری کند.