شمارهٔ ۳۴۸ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
خواهی از حرف بد اندیش سلامت باشی
باید آنسو ز سر کوی ملامت باشی
کاری امروز مکن جان پدر پنهانی
که شود فاش چو فردا، بندامت باشی
نیست اعجاز و کرامت بجز از خوی نکو
تا بکی در پی اعجاز و کرامت باشی
بده آنچند نه کت خلق بخوانند سفیه
بهل اسنان نه که معروف لئامت باشی
نه بفسق از می و خمار شو شهره شهر
نه بزهد از سرو دستار علامت باشی
دام بر دوش ز تحت الحنک اندر پی صید
دانه از سبحه بکف، مست امامت باشی
باد افکنده بخود، گردن کج، سر در پیش
خون مردم بخوری شاخ حجامت باشی
خلق کز دست و زبان تو سلامت باشند
توهم از دست و زبانشان بسلامت باشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است که به اهمیت رفتار و اخلاق نیکو در زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر می‌خواهی از بدگویی و انتقادات در امان باشی، باید خود را از ملامت دور نگه‌داری و کارهای ناپسند انجام ندهی. او توصیه می‌کند که به جای جستجوی معجزات و کرامت‌های غیرواقعی، به خوی نیکو و کردار نیک بپردازی. همچنین، بر دقت در گفتار و کردار تأکید کرده و هشدار می‌دهد که نباید باعث آزار دیگران شد. در نهایت، به نوعی از دوستی و همدلی با مردم اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر تو از دست و زبان خود به دیگران آسیب نرسانی، آنان نیز از تو محافظت خواهند کرد.