نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵ میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

ذوق عارف دگر و مشرب عامی دگراست

ناتمامی دگر ایخواجه تمامی دگر است

در خم و جام و قدح زاده انگور یکیست

پختگی طعم دگر دارد و خامی دگر است

هر نفس خاصیتی دارد و هر دل هنری

پادشاهی دگر ایخواجه غلامی دگر است

ین بستخوان پدر نازد و آن یک بهتر

که عصامی دگر ایخواجه عظامی دگر است

نام اسلام بر این هر دو توان گفت ولی

کیش سنی دگر و دین امامی دگر است

مکتبی نیز اگر لیلی و مجنون گفته است

قصه لیلی و مجنون نظامی دگر است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تفاوت‌های بین تجربیات و نگرش‌های عارفان و مردم عادی اشاره دارد. عارفان دارای ذوق و سلیقه‌ای متفاوت هستند و ناتمامی و کمال برای آنها معناهای خاصی دارد. همچنین، در مقایسه با یکدیگر، هر حالت و مرحله‌ای در زندگی دارای ویژگی‌ها و صفات منحصر به فردی است. شاعر اشاره می‌کند که حتی در اسلامی که هر کس به آن می‌بالد، فرق‌های عمیقی در اعتقادات و مکتب‌ها وجود دارد. در نهایت، از داستان‌های معروفی مانند قصه لیلی و مجنون یاد می‌کند و نشان می‌دهد که هر یک از این داستان‌ها و عواطف نیز در بیان‌های مختلف معانی متفاوتی دارند.