شمارهٔ ۵۷ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تسبیح تو ایشیخ که صد دانه تمام است
ظاهر همگی دانه و باطن همه دام است
پیوسته چرا مست غرور از می دنیاست
در مذهب این شیخ اگر باده حرام است
راهی است نهانی ز دل خلق سوی حق
از شیخ بپرسید که آن راه کدام است
گرداند از این ره اثری، مرشد خلق است
ور دارد از این ره خبری، شیخ انام است
در گام نخستین ز همه کام گذشتن
شرط است در این راه اگر چند دو گام است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی مفاهیم عمیق روحانی و معنوی می‌پردازد. تسبیح نشان‌دهنده‌ی گفت‌وگو و ارتباط با خداست، در حالی که دانه‌ها ظاهر و باطن را بیان می‌کنند. شاعر به انتقاد از غرور و دنیاگرایی اشاره می‌کند و از حرام بودن شراب در مکتب شیخ می‌گوید. اشاره می‌کند که راهی مخفی برای رسیدن به خداوند وجود دارد و از شیخ می‌خواهد تا این راه را معرفی کند. در نهایت، بیان می‌شود که برای پیمودن این راه معنوی، باید از تمام خواسته‌ها گذشت، حتی اگر فقط چند قدم به جلو باشد.