شمارهٔ ۶۰ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
تو را آئینه محتاج حلب نیست
که مقصودی بجز خویش از طلب نیست
عجائب نامه عالم توئی تو
که در عالم بجز تو بوالعجب نیست
در این ره گر نیاسائی شب و روز
رسی تا حضرتی کش روز و شب نیست
سبب را کاربند از امر یزدان
اگر چه لطف او جز بی سبب نیست
لبی کی بوسه خواهد زد بر این جام
که در راه طلب جانش بلب نیست
شهیدانرا بجز آب از دم تیغ
گلابی نیز از این بزم طرب نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شاعرانه به تمجید از خود و اهمیت وجود انسان اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که نیازی به بازتاب دیگری ندارد و خود را بهترین آینه می‌داند. او به وجود عجایب در خود اشاره کرده و می‌گوید که اگر کسی در مسیر جستجو و تلاش خسته نشود، به مقام و مرتبه‌ای می‌رسد که در آن روز و شب فرقی ندارد. همچنین، نصیحت می‌کند که انسان باید به خداوند متکی باشد و توجه به علل ظاهری نداشته باشد. به طور کل، متن تأکیدی بر اهمیت خودآگاهی و تلاش در مسیر حقیقت و خداوند دارد.