شمارهٔ ۶۵ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تضادهای موجود در زندگی و جامعۀ انسانی اشاره می‌کند. خانه‌ی زندگی گاهی تاریک و گاهی روشن است و شاعر از خداوند سوال می‌کند که این نور و روشنایی از کدام منبع می‌آید. او همچنین به پیچیدگی‌ و متغیر بودن دل انسان اشاره می‌کند که گاهی شبیه موم و گاهی به سختی آهن است. شاعر از قدرت و سرنوشت انسان‌ها می‌پرسد که در دست کیست و اینکه چه بر سر آنان می‌آید. میردیگری که در این محفل است، علاوه بر توصیف زیبایی‌های بهشت، به وضعیت‌های مختلف زندگی اشاره کرده و آن را گاهی شبیه گلشن و گاهی شبیه گلخن (محل سوختن) می‌داند. در کل، شعر بیانگر جستجوی انسان به دنبال نور و حقیقت در دنیای پر از تضادهای زندگی است.