شمارهٔ ۷۹ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در محفل اغیار همه غنج و دلال است
در مجلس عشاق همه رنج و ملال است
چونست که بر عاشق دلخسته حرام است
وصلش که بیاران هوسناک حلال است
در مجلس ما خیره تر از آتش سوزان
با غیر گوارنده تر از آب زلال است
با لعل لبش گشته هم آغوش یکی خال
کس دیده حمیرا که هم آغوش بلال است
تا کوی ویم گرچه یکی گام فزون نیست
از غیرت اغیار و هاد است و تلال است
با خیل گدایان اسیرش چه سر و کار؟
شاه است و امیر است و همه عز و جلال است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تضاد میان محافل عاشقان و دیگران اشاره دارد. در محفل دیگران، نشاط و شادی وجود دارد، اما در جمع عاشقان، رنج و غم حاکم است. شاعر از این می‌پرسد که چرا وصل عاشق دلخسته حرام است، در حالی که برای دیگران ملامت نشده و حلال است. همچنین به زحمات عاشقان و جذابیت‌های دنیای عشق اشاره می‌کند. در نهایت، حتی در کنار گدایان، عاشق احساس بزرگی و جلال می‌کند و عشقش را ارزشمند می‌داند.