شمارهٔ ۹۰ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر اعتماد و اتکای شاعر به خداوند است. او تأکید می‌کند که اگر خداوند یار او باشد، هیچ نیازی به یاری از بندگان ندارد. شاعر به قدرت و وسعت خالق اشاره می‌کند و می‌گوید همه موجودات در آسمان و زمین مخلوق خدا هستند. او همچنین از جایگاه خود به عنوان یک بندۀ خدا صحبت می‌کند و می‌گوید که حتی اگر سگ بارگاه خدا باشد، ارزشش از آنچه که هست بیشتر است، زیرا در نهایت، ارتباط و یاری خداوند برایش از هرچیزی مهم‌تر است.