شمارهٔ ۹۲ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
دوستان نوبت سپیده دم است
وقت صبح است و سخت مغتنم است
نرود تا دمی، نمی آید
دم دیگر که عمر از این دودم است
وقت را سیف قاطع آوردند
به مثل گرچه دشنه دو دم است
طرفه هستی که در میان دو نیست
هر وجود از دو سوش دو عدم است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره اهمیت و ارزش زمان و لحظه‌های صبح است. این لحظات، چون نادرند و به سرعت می‌گذرانند، باید از آن‌ها بهره برد. اشاره شده که هر لحظه می‌تواند فرصت جدیدی باشد و نیز بیان می‌کند که وجود انسان میان دو عدم قرار دارد. در نهایت، تشبیهاتی مانند دشنه دو دم برای تأکید بر اهمیت زمان و تغییرات زندگی استفاده شده است.