شمارهٔ ۱۲۵ حسین خوارزمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره عشق و فداکاری است. شاعر بیان می‌کند که اگر او را بکشند، با کمال میل این کار را برای معشوقش انجام می‌دهد. او حتی اگر خونش بریزد، از جفای معشوقش شکایت نمی‌کند. چشم‌و‌دل خود را به عشق معشوق سپرده و از ناله عاشقان سخن می‌گوید. وقتی معشوق لبخند می‌زند، دل عاشقان به‌سرعت شاد و سرشار از عشق می‌شود. همچنین به زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر دل عاشق اشاره کرده و در نهایت، از عشق به شخصیت‌های بزرگ الهام می‌گیرد و می‌گوید که همچون حسین، در فقر و گدایی به سر می‌برد.