شمارهٔ ۱۳۰ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای ناوک بلای ترا سینه ها هدف
در یتیم عشق ترا جان ما صدف
در راه اشتیاق تو ای کعبه مراد
هر دم هزار قافله دل شده تلف
عالم پر از تجلی حسن و تو وانگهی
چندین هزار عاشق جوینده هر طرف
از شوق رو به پیش تو قربان کنند جان
عشاق گرد کعبه کویت کشیده صف
من آستین ز هر دو جهان برفشانده ام
تا آستان عشق ترا کرده ام کنف
در خلوتی که جلوه گه چون تو یوسفی ست
دوشیزگان عالم غیبی بریده کف
ای دل حجاب تن مطلب زانکه هست حیف
دریای پر ز گوهر و محبوب زیر کف
گر داغ بندگی تو ای شه برم بخاک
بس باشدم بروز قیامت همین شرف
از میر و شحنه باک ندارد کسیکه کرد
همچون حسین بندگی خواجه نجف
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و شوق بی‌پایان نسبت به محبوب و کعبه مراد اشاره دارد. شاعر به توصیف وضعیتی می‌پردازد که در آن عشق و آرزو به اوج خود رسیده و عاشقان به خاطر وصال محبوب جان خود را فدای او می‌کنند. او همچنین از زیبایی‌های عالم و تجلیات الهی در وجود محبوب سخن می‌گوید. شاعر اعلام می‌کند که به خاطر عشق، از دو جهان دست برداشته و خود را در آستان محبوب قرار داده است. به طور کلی، این شعر بیانگر عمیق‌ترین احساسات عاشقانه و ارادت به معشوق است.