شمارهٔ ۱۳۲ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
میبرد قد تو از سرو خرامان رونق
پیش روی تو ندارد مه تابان رونق
از می لعل تو یابد دل غمدیده نشاط
وز گل روی تو دارد چمن جان رونق
گل بعهد تو نیارد شدن از پرده برون
زانکه او را نبود پیش تو چندان رونق
رونق جمله جهان گرچه زمان جویا شد
نیست بی روی تو در مجمع خوبان رونق
چه شود مجلس ارباب نظر گر یکشب
گیرد از روی تو ای شمع شبستان رونق
عالم از نور مه و مهر چه رونق گیرد
گیرد از نور رخت دیده من آن رونق
حسن اشعار حسین از صفت تست آری
دارد از نعت نبی گفته حسان رونق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف زیبایی و جذابیت محبوبی می‌پردازد که همه چیز را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد. شاعر بیان می‌کند که قد و زیبایی محبوب، حتی بیشتر از رونق گل و چمن است. از نیکویی و زیبایی او، شادی و نشاط به دل‌ها و جانی تازه به چمن‌ها می‌بخشد. همچنین اشاره می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند به اندازه زیبایی محبوب درخشان باشد و رونق واقعی تنها در وجود او به وجود می‌آید. به طور کلی، شاعر می‌خواهد بگوید که زیبایی و نور محبوب، منبع تمام رونق‌ها و شادی‌های دنیاست.