شمارهٔ ۱۳۳ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
عزیزان وفاپیشه مبارکباد این منزل
که می‌افزاید از نورش صفای جان اهل دل
بمعنی کعبه جانهاست این منزلگه عالی
برای طوفش از هر سو ببسته قدسیان محمل
ز خاکپای این درگه طلب کن دولت ای عاشق
که هست این آیت رحمت شده بر خاکیان نازل
دلا بیدار شو یکدم که جان عزم سفر دارد
چه جای خواب این مسکن که همراهست مستعجل
وداع عمر نزدیک و تو خود دوری نه ای آگه
رفیقان بار بستند و تو خود بنشسته ای غافل
ترا این خویشتن بینی سبل شد دیده دل را
اگر دیدار میخواهی ز دید خویشتن بگسل
مرا در پیش دلداران بود جان باختن آسان
ولیکن زیستن یکدم بود بی دوستان مشکل
حسین از یار چون دوری چه عیش از عمر میجوئی
چو رفت آن حاصل عمرت چه سود از عمر بی‌حاصل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این متن به تبریک و تهنیت می‌پردازد برای منزلی که نور آن به اهل دل صفا می‌بخشد و آن را کعبه جان‌ها می‌نامد. او به عاشقان توصیه می‌کند که از خاک پای این منزل طلب کنند و بدوند. شاعر همچنین به بیداری دل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که عمر قربانی در حال نزدیک شدن است و باید از خواب غفلت بیدار شوند. او به حسرت دوری از یار و دشواری زندگی بدون دوستان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که زندگی بدون دوستان بی‌معنا و بی‌فایده است. در نهایت، شاعر می‌گوید که اگر کسی از یار دور باشد، دیگر چه ارزشی در عمر باقی‌مانده‌اش خواهد داشت.